Opel Omega był dużym samochodem Opla, głównej europejskiej firmy, przejętej przez General Motors w 1929 roku. Omega jest następcą Opla Rekorda i Opla Senatora. W 1987 Omega zostaje wybrana w głosowaniu na Europejski Samochód Roku. Tak samo jak poprzednik, Omega produkowana była w Rüsselsheim w Niemczech. Produkcja Omegi została zatrzymana w 2003.

Model o dużym rozstawie osi, Opel Senator, został oparty na tej samej platformie, który też kształtował podstawę samochodu Holden Commodore z Australii. W Wielkiej Brytanii auto sprzedawane jako Vauxhall Carlton, aż do 1994, kiedy Vauxhall adoptował nazwe Omega jako imię dla nowego modelu. Omega była również sprzedawana w Brazylii jako Chevrolet.

W Wielkiej Brytanii, Omega najlepiej znana jest jako pojazd policyjny - radiowóz. Następnym pojazdem po zakończeniu produkcji Omegi, był Vauxhall Vectra (model "C"). Omega jest również używana jako limuzyna i karawan (usługi pogrzebowe).

Nazwa poprzednio używana przez GM w Ameryce Północnej, to Oldsmobile Omega, która była kompaktowym samochodem połowy lat 70-tych do połowy 80-tych. Jednakże te samochody mechanicznie nie są spokrewnione z europejskią wersją Omegi.

Opel Omega A

Produkcja pierwszej Omegi została zapoczątkowana w 1986 roku jako kontynuacja Opla Reokrd, który produkowany był do 1978 a sprzedawany w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall Carlton.

Nowa Omega została wyposażona w napęd tylny oraz pięciobiegową bądź czterobiegową automatyczną skrzynię biegów. Montowano silniki od czterocylindrowych 1.8 L, 2.0 L i 2.4 L do sześciocylindrowych 2.6 L, 3.0 L oraz 3.0 L-24v.

Opel Omega B

Opel Omega B była nowym samochodem z nowoczesnym wnętrzem. Samochód wyposażano w dwulitrowy silnik oraz dwuipółlitrowy turbo-diesel.

Tak jak poprzednik, platforma Omegi służyła za bazę dla australijskiego Holden Commodore (od 1997).

W 1999 roku Omedze zmieniono wygląd oraz dodano silnik 2.2 L jako ewenualny zamiennik dla 2.0 L. W następnym roku, silnik 3.2 L 'MV6' zastąpił 3.0 L V6.